За многумина, осми март е синоним за рози, парфеми и празнични ручеци. Сепак, Меѓународниот ден на жената е создаден како симбол на борба, солидарност и барање за основните човекови права на жените.
Неговите корени датираат од работничките протести на почетокот на 20 век, кога жените низ Европа и Америка бараа подобри услови за работа, пократко работно време и право на глас.
Благодарение на овие борби, жените постепено ги добија политичките и економските права што денес ги земаме “здраво за готово“. Од правото на глас, до правото на образование, до правото на донесување независни одлуки за сопствениот живот – 8 март нè потсетува дека ниту едно од овие достигнувања не дошло лесно. Тоа е ден што ја слави храброста на оние што ги поместиле границите во време кога тоа било незамисливо.
Сепак, овој датум не е само лекција по историја. Во 21 век, жените сè уште се соочуваат со нееднакви плати, стереотипи и насилство. Затоа 8-ми март е повик за континуирана борба за еднаквост – во семејството, на работа и во општеството. Тој нè потсетува дека еднаквоста не е привилегија, туку основно човеково право.
Важно е да се разбере дека прославувањето на овој ден не ја исклучува нежноста и вниманието, туку ги става во поширок контекст. Цвеќето е убав гест, но вистинската вредност на 8-ми март лежи во почитта, поддршката и вистинската еднаквост – секој ден од годината, не само еден.
Затоа 8-ми март не е само ден на жената. Тоа е ден кога се потсетуваме колку упорноста, солидарноста и храброста го промениле светот – и колку е важно да се продолжи со тоа патување.