Израелскиот воздушен напад во кој беше убиен Али Лариџани го отстрани еден од најискусните и највлијателните креатори на политики во Исламската Република во клучен момент.
Лариџани не беше воен командант, но играше централна улога во обликувањето на стратешките одлуки на Иран. Како секретар на Советот за национална безбедност, тој беше на чело на донесувањето одлуки за војната, дипломатијата и безбедноста, особено во односите со САД и Израел, според неодамнешна анализа на Би-Би-Си.
По атентатот врз врховниот лидер Али Хамнеи на 28 февруари, Лариџани зазеде пркосен став, велејќи дека Иран е подготвен за долготраен конфликт. Неговата смрт се случува во услови на поширока кампања во која неколку високи ирански функционери беа убиени за краток временски период, што укажува на обид за ослабување на лидерството во земјата за време на војната.
Иако тврдокорен кон Западот, Лариџани се сметаше за прагматичар. Тој ја комбинираше идеолошката лојалност со технички пристап, а исто така учествуваше во важни дипломатски иницијативи, вклучително и соработката со Кина.
Во времето на неговата смрт, тој беше задолжен за три кризи: војна, внатрешни немири и нуклеарна програма. Тој се залагаше за ширење на конфликтот, вклучително и затворање на Ормутскиот теснец, додека протестите во земјата беа брутално потиснати. Преговорите со Соединетите Американски Држави за нуклеарното прашање веќе беа прекинати поради нападите.
Неговата смрт ги остава овие проблеми нерешени и ги префрла на неговиот наследник во исклучително нестабилна ситуација. Во исто време, улогата на војската е зајакната. Претседателот Масуд Пезешкијан посочи дека вооружените сили ќе имаат широки овластувања ако врвното раководство е ослабено, што би можело да значи побрзи, но помалку координирани одлуки.
Постојат и знаци на проблеми во управувањето со наследувањето. Новиот врховен лидер, Моџтаба Хамнеи, не се појавува во јавноста, што може да укажува на безбедносни или внатрешни причини.
На краток рок, се очекува поголема нестабилност: поостар воен одговор и посилна репресија. Военото раководство, вклучително и Амир Хатами, најави решителна одмазда.
На долг рок, континуираното губење на клучни луѓе би можело сериозно да го ослаби функционирањето на системот и стабилноста на Иран.